Gerçek EMD (True EMD)
Genel olarak gerçek EMD, kemik iliği mikroçevresi dışında (yumuşak doku, visseral organlar, santral sinir sistemi veya kan) klonal plazma hücre büyümesinin saptanmasını ifade eder.
Extramedüller hastalık (EMD) ve ilişkili kavramların klinik olarak net ayrımı.
Genel olarak gerçek EMD, kemik iliği mikroçevresi dışında (yumuşak doku, visseral organlar, santral sinir sistemi veya kan) klonal plazma hücre büyümesinin saptanmasını ifade eder.
PMD, litik kemik hastalığına bağlı kortikal destrüksiyon yoluyla kemik iliği plazma hücrelerinin kemiğe komşu yumuşak dokuya kontigü (bitişik) genişlemesini ifade eder. PMD, gerçek EMD’nin agresif biyolojisini yansıtmayabilir.
EMD, tanıda mevcutsa primer EMD, relapsta ortaya çıkarsa sekonder EMD olarak adlandırılır.
Plazmasitomlar pratik olarak her yumuşak dokuyu etkileyebilir; kas, deri ve solunum/GİS en sık yerleşimlerdendir. Karaciğer ve dalak gibi organlarda diffüz infiltrasyon veya solid lezyonlar görülebilir. Tanıda baş-boyun; relapsta karaciğer ve plevral sıvı sık bildirilmiştir.
Nadir görülür; BOS’ta klonal plazma hücreleri, meningeal infiltrasyon ve intraparankimal plazmasitomlar ile prezente olabilir. Prognoz ve kan-beyin bariyerini aşmaya yönelik tedavi gereksinimi nedeniyle sıklıkla ayrı bir antite olarak değerlendirilir. (Makale bu alt tipi ayrıntılı ele almamaktadır.)
PCL tarihsel olarak >%20 ve/veya >2×109/L dolaşımdaki plazma hücresi ile tanımlanırken, kriterler yakın zamanda ≥%5 cPC veya ≥0.5×109/L olacak şekilde revize edilmiştir (periferik yaymada morfolojik saptama).
PCL, MM’ye kıyasla daha agresif klinik tablo (daha ağır sitopeniler, hiperkalsemi, renal yetersizlik) ile seyreder; tanıda LN, karaciğer, dalak, plevra ve CNS tutulumu daha sık görülebilir.
Temel fikir: EMD iki farklı “yayılım mantığı” ile karşımıza çıkar. Biri kemiğe bitişik taşma (PMD), diğeri kemikten bağımsız uzak yerleşim (true EMD).
Temel mesajı, EMD’nin ya kemik iliğinden “taşarak” (PMD) ya da kemikten bağımsız “uzak yerleşim” (true EMD) şeklinde ortaya çıkabildiğidir.