Nodüler Lenfosit Predominant
Hodgkin Lenfoma

1. İki isim, aynı hastalık

WHO-HAEM5, NLPHL adını korurken ICC 2022, B hücreli biyolojik kimliği vurgulamak için NLPBL — nodüler lenfosit predominant B hücreli lenfoma adını kullanır. Bu adlandırma farkı tek başına tanı değişikliği veya transformasyon anlamına gelmez.

Hastalığın nadirliği, kendisine özgü prospektif verileri sınırlandırmıştır. İlk basamak tedavi yaklaşımlarının önemli bir bölümü, NLPHL hastalarını da içeren daha geniş Hodgkin lenfoma çalışmalarından aktarılmıştır.

2. Kimlerde görülüyor?

Çocukluktan ileri yaşa kadar görülebilir. ABD verilerinde yaşa standardize insidans erkeklerde 0,24/100.000, kadınlarda 0,13/100.000 olarak bildirilmiştir. Non-Hodgkin lenfomalar içinde değerlendirildiğinde payı yaklaşık %0,4 olur; değişen hastalık değil, karşılaştırmanın paydasıdır.

Bazı toplum verileri insidans artışı düşündürse de daha iyi tanı ve standardize değerlendirme bu artışın bir kısmını açıklayabilir. Gerçek sıklık artışı kesinleşmiş değildir.

3. Malign hücre az; mikroçevre belirleyici

Malign LP hücreleri, yoğun reaktif immün hücre topluluğu içerisinde seyrek bulunur. Çok loblu çekirdekleri nedeniyle “popcorn” hücreleri olarak da adlandırılır. Tanıda hücre morfolojisi kadar immünoarkitektür, yani hücrelerin dokudaki yerleşimi önemlidir.

LP hücreleri germinal merkez B hücrelerinden köken alır. Tipik olarak CD19, CD20 ve CD79a pozitiftir; CD15 ve CD30 negatiftir. Tanı tek bir belirteçle değil, morfoloji ve immünfenotip birlikte değerlendirilerek konur.

B hücre kökeni tek başına klasik Hodgkin lenfomadan ayırmaz: klasik Hodgkin’in malign hücreleri de B hücre kökenlidir. Önemli fark, LP hücresinin B hücre programını belirgin biçimde korumasıdır.

4. B hücre programı korunuyor

LP hücrelerinde fonksiyonel B hücre reseptörü (BCR) ve somatik hipermutasyon ile sınıf değişimi mekanizmaları korunmuştur. Germinal merkez kökeni, gen ekspresyonunun bellek B hücrelerine benzemesiyle çelişmez; biri hücrenin geçmişini, diğeri mevcut moleküler durumunu anlatır.

Hücre sağkalımını destekleyen BAFF/APRIL ve NF-κB aktivitesi dikkat çekicidir. LP hücrelerinin çevresinde T foliküler yardımcı hücreler rozetler oluşturur; çevreleyen T hücrelerinde PD-1 ekspresyonu belirgindir.

Varyant mimari örüntülerin prognostik etkisi çalışmalar arasında tutarlı değildir. Varyant örüntü, tek başına transformasyon değildir. EBV pozitifliği NLPHL’de nadirdir; derlemede yaklaşık %3–5 olarak bildirilmiştir.

5. Moraxella–Rothia: İlgi çekici bir hipotez

Bazı çalışmalarda LP hücrelerinin BCR’leri, Moraxella catarrhalis ve Rothia mucilaginosa antijenlerine reaktivite göstermiştir. HLA haplotipiyle ilişki ve LP hücreleriyle T foliküler yardımcı hücreler arasında immün sinapslar görülmesi, antijenle yönlendirilen bir mekanizma olasılığını destekler.

İlgili veri setinde olguların %60’ından fazlasında bu antijenlere reaktivite bulunmuştur. Bu oran, tüm hastalarda aktif enfeksiyon bulunduğunu veya antibiyotikle yanıt alınacağını göstermez.